Założenia

Problemy

Badania i ogólne obserwacje pokazały, że w nauczaniu przedmiotów przyrodniczych w szkołach brakuje entuzjazmu w stosunku do badań, odkryć oraz kreatywnych pomysłów, które często towarzyszą  badaczom podczas praktyki naukowej.  Zależność pomiędzy nauką i nauczaniem przedmiotów przyrodniczych musi być zatem zmieniona i ulepszona. Potrzeba modyfikacji jest tym bardziej  uzasadniona, ponieważ wyniki badań dydaktycznych pokazują nieefektywność werbalnego nauczania, które podkreśla czysto poznawczy wymiar zdobytej wiedzy, całkowicie ignorując wyobraźnię.

Proponowane rozwiązania

W celu istotnej poprawy nauczania przedmiotów  przyrodniczych w szkołach, proponujemy aby tradycyjne  akademickie podejście było podporządkowane humanistycznej  interpretacji nauk przyrodniczych, włączając w to historię nauki (HOS), jako  środek do głębszego zaangażowania uczniów. Poprzez humanistyczne podejście, uczniowie zaczną doceniać naukę, jako wartościową dziedzinę aktywności, gdzie kluczowe są  takie cechy jak: obiektywność, ciekawość, dążenie do prawdy, intelektualna uczciwość, pokora oraz zaangażowanie w dobro człowieka. Jako narzędzie poznawcze, opowiadania naukowe są  wbudowane w  kulturę  i dlatego  mogą służyć  jako  pośrednik między dziecięcą wyobraźnią a dążeniami naukowymi, ponieważ  ułatwiają  one zrozumienie, powodują zaangażowanie, tworzą motywację, a nawet pomagają zrozumieć samych. siebie. Właściwe użycie opowiadań w nauczaniu przedmiotów  przyrodniczych może być heurystycznym, samowystarczalnym i atrakcyjnym narzędziem nauczania.